slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Metamorfose20 03CoverMetamorfose 2020-03

Het is een bekend voorbeeld: je staat in de supermarkt aan te schuiven, je laat iemand door die de rij wil dwarsen en intussen neemt iemand anders je plaats in. Voordringen noemen we dat, en we vinden het uitermate onaangenaam. We stonden al even te wachten en we hebben evenveel haast als iedereen. Maar wat doe je dan? Is de opdracht voor een christen niet om op de ander gericht te zijn en niet je eigenbelang centraal te stellen? Of laat je dan gewoon over je heen lopen? In een van de artikelen van de nieuwe Metamorfose wordt het verschil beschreven tussen zelfverloochening en subassertiviteit.


Een belangrijk begrip in onze tijd is ‘zelfontplooiing’. “We leren onze kinderen voor zichzelf op te komen en zichzelf te ontplooien. Je moet jezelf ontwikkelen zodat je belangrijker wordt, aanzien krijgt en groeit. De drang om omhoog te gaan, zit heel diep in de mensen.” Wanneer iemand je iets aandoet dat tegen je belangen ingaat, voelen we ons benadeeld. Bijbelteksten tonen een andere instelling en die raakt gemakkelijk in conflict met ons ego. Maar als Gods Woord ons leert om de minste te zijn, moeten we onszelf voortdurend wegcijferen en niet reageren – ‘subassertief’ zijn om het met een moeilijk woord te zeggen? Nee, de auteur van het artikel wijst op het verschil tussen zelfverloochening en een gebrek aan assertiviteit. Dat verschil zit voor een deel in de term ‘zelf’: wie zichzelf opoffert, maakt een keuze en heeft de regie in handen. Bij iemand die  over zich heen laat lopen, is het de ander die bepalend is. In het tweede geval ben je een slachtoffer, in het eerste niet. “Zelfverloochening heeft veel te maken met zelfopoffering. Je brengt het offer om af te zien van je eigen belang. Je staat niet op je strepen en willigt zijn wens in. Je offert je rechten of je wensen op.”

Ellebogenwerk
Ook Fokkeline Maeyens merkt in haar column op dat kinderen al van jongs af aan wordt voorgehouden dat ze verder geraken met ellebogenwerk. Mondigheid is mooi, maar mag je alles zeggen waar je zin in hebt? “Woorden laten zien wat er in je hart omgaat en Jakobus leert ons dat onze tong moeilijk te temmen is”. Uiteindelijk zullen we rekenschap aan God moeten afleggen over de dingen die we zeggen. Vandaar dat de schrijfster stilstaat bij ‘spreken tot eer van God’. En laten we niet vergeten dat twee oren hebben en maar één mond: luisteren is wellicht beter dan spreken …

Natuurlijk zijn er zaken waar we niet zo gemakkelijk over spreken. Neem nu ‘alleen zijn’. Hilde Deleebeeck spreekt vanuit de praktijk over alleengaand zijn – een toestand die ze eigenlijk niet liever niet had gehad, maar waar ze wel mee weet om te gaan. “Veel singles worstelen ermee dat ze geen gezin hebben. Ik zie om mij heen dat sommigen het daar moeilijker mee hebben dan ik. Maar ook ik heb in het verleden periodes gehad dat ik daar flink mee worstelde. Het heeft mij geholpen om deze strijd concreet naar God uit te spreken.” In dit artikel reageert Hilde ook op een aantal Bijbelteksten die gaan over gehuwd of ongehuwd zijn.

Midlife-crisis
Een andere (pastoraal) probleem waar mensen mee geconfronteerd kunnen worden is wat we de ‘midlife-crisis’ noemen, het gevoel de weg kwijt te zijn in de middelbare leeftijd. Paul David Tripp stelt in zijn artikel: “Wanneer je jong bent, heb je de neiging om te denken als een astronaut: je kijkt voortdurend naar boven, naar voren en naar buiten. Je hebt het grootste deel van je leven nog voor je en je denkt dat niets onmogelijk is. Maar wanneer je de middelbare leeftijd bereikt hebt, begin je jezelf te gedragen als een archeoloog: je brengt je tijd door met het graven in de ‘berg’ van je bestaan. Je bent bezig met de scherven van de dingen die gebeurd zijn, van je relaties en je prestaties. Je probeert te begrijpen wat er zich allemaal in je leven heeft voorgedaan.”
Het probleem is dat je lichamelijk ouder wordt, dat je niet al je dromen hebt verwezenlijkt en dat er dingen zijn waar je spijt van hebt. Een goede raad van Tripp: “Sla niet in paniek wanneer ook jij deze dingen ervaart in je eigen leven: iedereen krijgt er op een bepaald moment mee te maken. Het doet pijn om op een eerlijke manier je leven te evalueren en het is verleidelijk om te denken dat je de pijn kan stoppen door je situatie te veranderen. (….) In plaats daarvan, stel jezelf de vraag: “Wat is God aan het doen in mijn leven?” God is aan het werk. Hij doet wat Hij altijd doet: Hij gebruikt moeilijke omstandigheden om datgene wat écht leeft in je hart, bloot te leggen.”

Een problematiek waar we ons terecht zorgen over maken en die actueler geworden is sinds de uitbraak van de Coronacrisis, is kindermishandeling. Er wordt ook regelmatig gesproken over een ‘onveilig thuis’. Dit uit zich op verschillende manieren: fysieke mishandeling of verwaarlozing, emotionele of geestelijke mishandeling of verwaarlozing, seksueel misbruik, getuige zijn van huiselijk geweld, meisjesbesnijdenis, … In de ergste gevallen leidt dit tot het overlijden van het kind. Bij het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling komen dagelijks twintig meldingen binnen.

Kindermishandeling
Wietske Noordzij gaat dieper op het thema in: “Kinderen zijn heel kwetsbaar en hebben een veiligheid, geborgenheid en bescherming nodig om gezond en goed op te kunnen groeien. Het is niet voor niets dat God in de Bijbel zoveel aandacht heeft en vraagt voor kinderen!” Mishandeling heeft grote maatschappelijke gevolgen voor de kinderen en ook op geestelijk vlak is er een ravage: het beeld dat kinderen ontwikkelen over God wordt er dikwijls ook door misvormd. Noordzij roept op om de stilte te verbreken en kindermishandeling bespreekbaar te maken – vaak vindt het immers ook onbedoeld plaats: “Verreweg de meeste ouders willen hun kind niet mishandelen, maar zijn in schadelijke patronen gevallen die ze op eigen kracht niet veranderd krijgen”.
De schrijfster van het artikel is er ook van overtuigd dat de christelijke gemeente een belangrijke bijdrage kan leveren: “Juist de kerk heeft een belangrijke missie: wij weten waar de oplossing ligt! Eén van de gevolgen van ons zwijgen als kerk, is zeer ingrijpen. Wanneer een kind mishandeld wordt en daar zijn vermoedens van binnen de kerk, maar niemand doet iets: wat is de boodschap die we als kerk geven aan dit kind? Als een kind in Gods huis niet veilig is, waar kan hij dan nog naar toe?” Wietske Noordzij geeft toe dat het niet gemakkelijk is voor een kind om hier open over te bespreken, maar ze geeft een aantal hints voor een goed gesprek.

Tucht
Niemand wordt wellicht graag op zijn fouten aangesproken en wellicht ook daarom is het begrip ‘tucht’ in heel veel kerken iets uit een ver verleden. Yme Horjus betreurt in zijn artikel ‘Verdragen wij nog bijsturing, correctie en tegenspraak?’ het feit dat tucht een ‘relikwie’ is geworden omdat het juist een positieve bedoeling heeft: “Samen met de biecht was de tucht een geducht instrument om de kerk en de gelovigen op te schonen en tekortkomingen waarvan zij als volgelingen van Jezus soms last hebben. Tucht definiëren wij als het zelfreinigend vermogen van de kerk”. Hij vindt het vreemd dat tucht in de kerk zo’n negatieve klank heeft. Wellicht komt dat ook omdat het begrip geassocieerd wordt met straf. “Voor velen is het onbekend dat tucht van het werkwoord ‘tijgen’ komt en dat bekent niets anders dan trekken. De Bijbelse betekenis is dan ook een heel positieve: er wordt aan mensen getrokken! Om hem of haar binnenboord te houden. Om iemand te bewaren bij het geloof in de Here Jezus.” De auteur veronderstelt dat de huivering voor ‘tucht’ veel te maken heeft met feit dat men niet graag meer over ‘zonde’ spreekt. “We hebben het in onze kerkdiensten het liefst over genade, over barmhartigheid, of ontferming. Daar worden we warm van, maar zonde …?” Daarom klinkt in het artikel de oproep om – omwille van de geloofsgroei – elkaar op de zonde aan te spreken is, wanneer dat nodig is. Ook al is dat in deze tijd niet meer vanzelfsprekend: “Laten we vrijmoedig zijn en ons ontworstelen aan de geest van het postmodernisme dat ons een andere kant op laat kijken, als iemand eigen wegen zoekt om daarop te wandelen.”

Wie meer wil lezen – over deze en andere onderwerpen – kan daarvoor terecht in het blad zelf. Meer daarover op de website. www.metamorfosemagazine.org