slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Wanneer is een arts ‘onafhankelijk’?

Evaluatieommissie verduidelijkt

VolgenZiekenhuisbeelden06aLQs de Belgische wet heeft iemand die zich in een fysiek of psychische uitzichtloze situatie bevindt en bovendien ondraaglijk lijdt, de mogelijkheid om euthanasie aan te vragen. In dergelijke situatie bestaan er procedures die gevolgd moeten worden. Herhaaldelijk blijken de bepalingen voor discussie te zorgen, zoals eerder dit duidelijk werd uit het proces rond Tine Nys. Drie artsen werden beschuldigd van ‘vergiftiging’, maar vervolgens vrijgesproken – waarna een nieuw proces volgde. In ons land houdt de Federale Controle- en Evaluatiecommissie toezicht op de correcte naleving van de regelgeving en wie denkt dat er een overtreding begaan werd, kan een klacht indienen. In het geval van Nys leidde dit dus tot een assisenzaak.

Tijdens het proces werden er vragen gesteld over wat een ‘onafhankelijk arts’ is. Wanneer iemand aan zijn of haar behandelend geneesheer om levensbeëindiging verzoekt, is die arts verplicht een collega te vragen en diens advies in te winnen. Die dokter dient onafhankelijk te zijn, zowel van de patiënt als van de behandelende arts.

 

Het idee erachter is dat die adviseur een frisse kijk op de zaak zal hebben, en uiteraard mag het ook niet zo zijn dat bevriende artsen een zaak van euthanasie onder elkaar regelen. Wanneer een patiënt niet terminaal ziek is, moet er een bijkomende arts – een psychiater of een specialist in de betreffende ziekte – geraadpleegd worden. In het geval van Tine Nys, die geen levensbedreigende ziekte had, maar wel had aangegeven ondraaglijk psychisch te lijden, werd aan haar huisarts gevraagd om als tweede adviserende arts op te treden. Geen onlogische vraag, aangezien de huisarts dikwijls een duidelijk beeld heeft de patiënt. Tegelijk roept dat de vraag op of die arts dan ‘onafhankelijk’ is, en dat was een van de zaken die het openbaar ministerie en de burgerlijke partij (in dit geval de nabestaanden) hadden ingeroepen.

De voorzitter van de evaluatiecommissie, Wim Distelmans, was van oordeel dat de huisarts van Tine Nys ‘deontologisch correct’ handelde toen hij als geconsulteerde arts meewerkte aan haar euthanasieprocedure. “Huisartsen zijn perfect bevoegd als tweede adviserende arts”. Hij geeft echter ook toe dat binnen de commissie ook verschil van mening is over wat er verstaan moet worden onder onafhankelijkheid. Om meer klaarheid in de situatie te scheppen, gaf de commissie in een onlangs verschenen rapport een toelichting, ‘onder meer naar aanleiding van vragen van verschillende artsen’. Daarin wordt gesteld dat het begrip ‘onafhankelijkheid’ niet moet worden opgevat als zijnde het feit dat de adviserende arts de patiënt nooit mag hebben ontmoet noch zijn medische geschiedenis mag kennen. “De eis van een strikte en volledige onafhankelijkheid van de geraadpleegde arts is op zich zeer moeilijk en in werkelijkheid onhaalbaar.” De leden van de commissie vragen zich ook af of een absolute onafhankelijkheid wenselijk is: “Men kan zelfs stellen dat het net beter is om het dossier goed te kennen, en daarbij te zoeken naar andere behandelingsmogelijkheden, dan om het dossier koel en afstandelijk te bestuderen. In principe zouden de uitvoerende arts en de adviserende arts(en) idealiter moeten functioneren als een soort ‘multidisciplinair college’ om samen te zoeken naar de beste beslissing”.

De euthanasiecommissie adviseert uiteindelijk wel dat het goed zou zijn dat de arts die de registratie invult, preciseert dat de adviserende collega niet in een voortdurende therapeutische relatie met de patiënt stond in verband met de pathologie die aanleiding gaf tot het verzoek om euthanasie.

(bronnen: knack.be, medi-sfeer)

Nieuwsbrief