slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Vertel het niet aan de kinderen...

Ziekenhuisbeelden27SpuitEuropees Hof buigt zich over een klacht over euthanasie

Toen Tom Mortier de vraag kreeg van het Universitair Ziekenhuis in Brussel om even contact op te nemen, had hij er geen idee van dat hij op de hoogte gesteld zou worden van het overlijden van zijn moeder – door euthanasie. Misschien had hij iets kunnen vermoeden: ze had hem enkele maanden eerder een mail gestuurd met de mededeling dat ze een aanvraag had ingediend. Maar het contact tussen moeder en zoon was al lang slecht en contact was zeldzaam. Toch kon Mortier niet leven met de wetenschap dat de artsen de dodelijke injectie hadden toegediend zonder ook maar iemand van de familie te verwittigen, dus diende hij een klacht in bij de Orde der Geneesheren. Die oordeelde dat oncoloog Wim Distelmans – tegelijk voorzitter van de ‘levenseindevereniging’ Leif vzw – geen fout had gemaakt. Mortier zette zijn juridische toch verder en begin dit jaar trok hij naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens – het is de eerste keer dat een dergelijke zaak vanuit België daar belandt. 

 

De ‘zaak Mortier’ maakt duidelijk hoe ingewikkeld euthanasiekwesties kunnen zijn. België maakte, als tweede land ter wereld (na Nederland) de vroegtijdige levensbeëindiging onder bepaalde voorwaarden legaal. Los van de vraag of het ethisch verantwoord is om euthanasie wettelijk toe te laten, is er de vaststelling dat de wet heel wat lacunes kent. Gevallen van euthanasie moeten in ons land worden gemeld worden aan de Federale Euthanasie die ieder geval evalueert. Het feit dat in dit geval de uitvoerende arts tegelijk voorzitter is van die commissie, roept bij velen een vermoeden van belangenvermenging op. Maar werd de wet ook daadwerkelijk overtreden? Dokter en voormalig senator  Patrick Vankrunkelsven stelt: “De wet is heel duidelijk: de behandelende arts moet de naasten die de patiënt aanduidt op de hoogte brengen. Als de patiënt dat echter niet wil, moet de arts dat niet doen. Anders schendt hij zijn medisch beroepsgeheim”. Vankrunkelsven, vervangend lid in de commissie, ziet ook geen gevaar van belangenvermenging: “Er zetelen zestien leden in de commissie, zowel artsen als niet-artsen. Een dokter kan zijn dossier niet beïnvloeden”.

Het aantal gevallen van euthanasie dat in ons land wordt gemeld, stijgt voortdurend. In 2003 – het jaar dat de euthanasiewet werd goedgekeurd – waren dat er 203. In 2014 was het aantal gestegen tot 1430, en vorig jaar waren er 1813. De redenen waarom euthanasie wordt toegepast zijn uiteenlopend, maar de wet vereist dat het om een ongeneeslijke aandoening, waarbij de patiënt ondraaglijk lijdt. Bovendien moet het gaan om een herhaald verzoek – een eenmalige opwelling volstaat niet. Distelmans is van mening dat aan alle voorwaarden voldaan werd. 

De Belgische wetgeving laat de mogelijkheid van euthanasie open in geval van zowel lichamelijke als psychische aandoeningen. Vooral als het een kwestie is van een psychisch probleem, valt het moeilijk vast te stellen of de patiënt al dan niet uitbehandeld is. Tom Mortier is in ieder geval van mening dat de staat onvoldoende heeft gedaan om zijn moeder te beschermen en legde daarom klacht neer bij het Europese Hof. Dat zal een oordeel moeten vellen in een situatie die verre van eenvoudig is. De moeder van Mortier had een lange geschiedenis van depressies en moeilijke momenten. Ze had al lang geleden haar man – Tom’s vader – verloren door zelfmoord en had een getroebleerde relatie met een groot deel van haar familie, zowel met haar eigen moeder als met haar kinderen. Meer dan een jaar voor haar dood had ze alle contact met haar kinderen verbroken – wat tegelijk een verklaring geeft voor het feit dat die niet op de hoogte waren van de ontwikkelingen die uiteindelijk hebben geleid tot de euthanasie.

De euthanasiepraktijk in België wordt nauwlettend gevolgd vanuit het buitenland. Soms omdat men het niet eens is met de benaderingswijze in ons land, soms omdat men er een voorbeeld aan wordt gegeven. The New Yorker bracht uitgebreid verslag uit over de ‘zaak Mortier’, en stelt: ‘In België wordt euthanasie omhelsd als een embleem van verlichting en vooruitgang, een signaal dat het land zich heeft losgerukt van de katholieke, patriarchale wortels’. Het is een treffende samenvatting van hoe er in vaak in het buitenland gedacht wordt over de Belgische situatie. Maar ook in eigen land is de medische wereld niet onverdeeld gelukkig met de toestand. In 2013 schreef dr. Georges Otte, psychiater en hoofdgeneesheer in het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain te Gent, samen met Tom Mortier (die werkzaam is in het departement Gezondheidszorg en Technologie van de Katholieke Hogeschool Leuven) een opiniestuk in de Artsenkrant – een tekst die werd overgenomen door ‘Psychiatrie & Verpleging. Daarin werd euthanasie bij psychisch leiden gelijkgesteld aan hulp bij zelfmoord. Hun visie op deze gevallen van levensbeëindiging is duidelijk: ‘De wetgever zou de euthanasiewet niet moeten uitbreiden met nog meer regles en meldingsplichten, maar deze juist sterk vereenvoudigen en beperken. Nu geeft de wetgever een vrijgeleide aan een beperkte groep artsen die ervan overtuigd zijn als enigen ‘echt’ te kunnen luisteren naar patiënten, waardoor er een behoefte wordt gecreëerd dat er een arts kan worden ingeschakeld wanneer een mens wil overgaan tot suïcide. Het assisteren bij suïcide mag geen taak zijn van een arts en dit heeft helemaal niets te maken met het feit of een arts al dan niet procesmatig zou zijn opgeleid’.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens beraadt zich over een uitspraak in de zaak. Intussen is het duidelijk dat veel dokters zeer terughoudend zijn bij vragen naar euthanasie. Tegelijkertijd wordt er door filsofen, ethici en politici druk gedebatteerd of de mogelijkheid van euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden niet beter omschreven moet worden. Intussen blijft er vele vaagheid en zal het in praktijk redelijk eenvoudig blijven om toelating tot euthanasie te verkrijgen.

(bronnen: De Morgen, Het Laatste Nieuws, Institut Européen de Bioéthique, The New Yorker)

 

Nieuwsbrief