slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Tien dingen die ik kwijt wil over het creationisme

 

Onlangs publiceerde Jos de Keijzer, promovendus aan het Luther Seminary in Minnesota (VS) tien stellingen waarin hij uitlegde waarom hij als christen toch overtuigd was van de waarheid van de evolutietheorie. Zijn punten waren de volgende:
- De evolutietheorie is geen theorie van de duivel
- Maak jezelf niet ongeloofwaardig
- Wijs afwijkende meningen niet te snel af
- Begrijp de rol van interpretatie
- Kijk naar de intentie van de auteur
- Genesis 1 is een mythe
-  De schrijver van Genesis 1 was niet alleen een goddelijk orakel
- Je mag je bij Genesis 1-3 vrij voelen
- Adam en Eva geëvolueerd
- Ik had ook problemen met evolutie
 
In Bijbelgetrouwe kringen veroorzaakte dat natuurlijk heel wat reacties. Jan Rein de Wit, hoofdredacteur van Weet Magazine schreef ’10 dingen die ik kwijt wil over creationisme’. Daaruit citeren wij het volgende:
Schepping versus evolutie zorgt steevast voor veel reacties.Dat is niet verwonderlijk. Het heeft alles te maken met onze kijk op de wereld, op onze medemensen, op onszelf en op God. Waar kom ik vandaan, wat doe ik hier en waar ga ik heen? Verschillende religies geven daarop hun eigen antwoord. 

Wetenschap geeft ook antwoorden op hoe de schepping in elkaar zit. Maar, let op, wetenschap zegt niets over onze oorsprong en waar het allemaal heengaat. Het zijn de afzonderlijke wetenschappers die zulke dingen zeggen. Wetenschap kan nuttige dingen zeggen over heel kleine onderdelen van de schepping. Bijvoorbeeld hoe eiwitten in elkaar zitten, hoe elektronen door een koperdraadje jagen, hoe de brandstof in de Spaceshuttle de astronauten bij het ruimtestation brengt en hoe aardlagen opgebouwd zijn. Allemaal puzzelstukjes van het grote geheel. 

 

 

Hierbij tien dingen die ik kwijt wil over het creationisme.

 

1. Evolutie is een foto

 

Omdat wetenschappers mensen zijn, hebben ze een denkraam, een interpretatiekader, of noem het een geloof zo je wilt, waarin ze deze losse puzzelstukjes een plek geven en tot een samenhangend geheel smeden. Het beeld in hun hoofd is als het ware de foto op de puzzeldoos. Daarop staat hoe het was en hoe het weer worden moet. Maar, nogmaals, deze foto bestaat slechts in het hoofd van de wetenschapper. Openen we namelijk het deksel van de puzzel (beginnen we met het in kaart brengen van de wereld om ons heen) dan zien we een chaos aan losse puzzelstukjes. Waar moet je beginnen? Daarom is het onontkoombaar om met een (nog) onbewezen set van aannames te starten, anders krijg je geen begin. De puzzel is ook zo héél erg groot! Welke foto plak je op het deksel? Evolutie is zo’n foto. Maar de foto’s zijn de puzzelstukjes niet. Als we net beginnen met de puzzel, is er nog alle ruimte voor eigen fantasie en inlegkunde. Maar het vorderen van de puzzel (de progressie in de wetenschap) doet deze ruimte slinken. De uitdaging is welke foto het beste bij de puzzel past. Dat wordt spannend.

 

 

Waarom maakt Israël zoveel los?

(Door: Willem Ouweneel in Opwekking)

Theologische en historische vagen rondom Israël leiden bijna altijd tot felle reacties van voor-en tegenstanders. Het schijnt tegenwoordig nauwelijks mogelijk om ten aanzien van Israël een evenwichtig en bezonnen standpunt in te nemen. Dat is ook geen wonder, want Gods kerk is nu eenmaal voortgekomen uit Israël, terwijl ook na het ontstaan van de kerk het volk Israël gewoon bleef voortbestaan. Die verhouding tussen Israël en de kerk heeft door de eeuwen heen veel spanning opgeleverd, en dat is vandaag nog steeds het geval.

Globaal gesproken vallen er in de kerk drie houdingen tegenover Israël te bespeuren. Ten eerste een fel antisemitisme vanaf het begin van de kerkgeschiedenis tot op vandaag. De voornaamste oorzaak was dat de Joden steeds maar weer weigerden Jezus aan te nemen en tot de christelijke kerk toe te treden. Dit leidde tot pure haat jegens Israël en tot het verspreiden van allerlei vormen van lasterpraat over de Joden. Alleen al het generaliserend spreken over (vermeende) kwalijke kanten van Joden is een vorm van antisemitisme. Ook de bewering, die je in orthodoxe kring nog steeds kunt horen, dat de joden (inclusief die van vandaag!) Jezus hebben gekruisigd, is niet alleen onwaar, maar ook antisemitisch.

De tweede reactie is een volstrekt negeren van Israël en het jodendom. Zowel katholieken als protestanten menen in heel veel gevallen als christenen te kunnen functioneren en theologiseren zonder ook maar enige aandacht te schenken aan Israël en het jodendom. Wie inderdaad het evangelie versmalt tot de vraag hoe een mens behouden moet worden? Heeft daar Israël nauwelijks bij nodig. Maar wie een compleet christendom nastreeft, kan niet om Israël heen.

De derde reactie is er een van de laatste tijd, en die si wel eens omschreven als filosemitisme (het omgekeerde van antisemitisme): een sterk overdreven belangstelling voor Israël en voor de Joodse leefwijze, en zelfs de drang om die over te nemen. Christenen worden soms zelfs gedwongen als Joden te leven. Daar zitten de Joden zelf bepaald niet op te wachten. Zoals een bekende rabbijn schreef: “vroeger werden we door de christenen doodgeknuppeld, nu worden we doodgeknuffeld.”

 

De brief van bisschop Bonny

Door Wout van Wijngaarden

 

 

De brief van bisschop Johan Bonny heeft veel mediabelangstelling gekregen. Het was heel divers wat we langs zagen komen, maar de grote teneur was positief en hoopvol. De Bisschop is een echte herder, zo hoorden we. Een herder staat tussen zijn schapen en dat is voelbaar. Dat maakt de brief toegankelijk maar ook kwetsbaar. We hebben immers te maken met de kerk die spreekt en dat betekent: “dat wat van de Here is”. Ik wil enkel opmerkingen maken:

 

 

 

1.  De bisschop laat diep in de interne keuken van de kerk kijken. Hij geeft ernstige kritiek. Daarbij schuwt hij de zware woorden niet. Hij spreekt over verdachtmakingen, uitsluitingen, vaandelvlucht en afvalligheid tegen over de paus of aanstootgevend taalgebruik van de kerk, die het gevolg zijn van meningsverschillen rondom dit onderwerp. Ook de paus krijgt, over de wijze waarop hij is omgegaan met deze materie, ernstige verwijten: Er is niet geluisterd naar de experts

 

 

 

2.  Bonny is als herder bezorgd over de éénheid in de kerk. Hij doet aan zelfkritiek als iemand die van de kerk houdt. Die openheid is lovenswaardig. Voor mij als christen die buiten de RKK staat, gaat het echter om veel diepere vragen. Immers de kern van deze brief gaat over wie ten diepste het gezag heeft. In de brief is geen dieper gezag te bespeuren dan dat van de kerk. Gezamenlijk buigen voor een gezag boven de kerk bestaat niet. Het is een discussie tussen Rome en de leiding in de continenten en als roepende in de woestijn, de leken. Ik besef dat elke leider individueel zeker ook kan luisterten naar de Bijbel. Toch is dat ondergeschikt en vinden we geen enkele oproep in de brief om de Bijbel dieper te bestuderen. Vooral het geweten wordt belangrijk gevonden. Niemand zal dat ontkennen maar het moet wel gevormd worden. Die vorming wordt gevoed zowel door de maatschappij met de agressieve media als door de kerkelijke traditie. Echter veel te weinig door Gods woord.

 

Een huis met mogelijkheden

Wie zijn huis wil verkopen, zal er alles aan doen om het zo mooi mogelijk voor te stellen. Het aantrekkelijker de woning , hoe hoger de prijs die je er voor kunt krijgen. Opmerkelijk was het plakkaat dat iemand in zijn tuin zette en waarop te lezen stond 'Te koop: huis met mogelijkheden'. Het was wel verkeerd gespeld ('huis met mogeijkheden') en daar moet je mee oppassen, want voor jet het weet staat er 'huis met moeilijkheden', en dat kan niet de bedoeling zijn …

Maar het spreekt toch tot de verbeelding, zo'n aankondiging. Je begint dan na te denken: bestaan er dan ook huizen zonder mogelijkheden, en vooral wat zijn die mogelijkheden eigenlijk? Het huis in kwestie is een eerder bescheiden bungalow in wat een niet onaardige villawijk is. Wellicht stond dit huis er al voordat de andere villa's kwamen, en valt het nu wat uit de toon. Maar ook al is het lang geen kasteel, blijkbaar zijn er 'mogelijkheden'. Hoeveel slaapkamers, badkamers en misschien zelfs luxezaken er zijn, geen idee, maar er zijn mogelijkheden…

Wellicht wil de eigenaar zeggen dat er beste wel mogelijkheden zijn om van zijn stulpje iets moois te maken, en wellicht zijn er ook kopers die van de opportuniteit gebruik willen maken. Niets zo interessant als een huis waar je - niet letterlijk dan - nog alle kanten uit kunt.

Het getuigt van een zeker optimisme: wat je hebt is misschien niet zo geweldig, maar je kunt er iets van maken. In feite een interessante levenshouding, zo'n positieve instelling. Hoe zou onze samenleving er uit zien als we onze medemensen zouden bekijken als 'mensen met mogelijkheden'? Vandaag de dag richten we onze focus vooral op de tekorten van de ander. In deze prestatiemaatschappij vallen vooral de tekorten op. Falen is een ramp, wie uit de boot valt verdrinkt in de zee van (voor)oordelen.

En hoe gaat het er in onze kerken aan toe? Zien we in de eerste plaats de splinter in het oog van onze medechristen, of bekijken we hem of haar met de ogen van Jezus. Hij zag - en ziet - allereerst de mogelijkheden. Die we dan eigenlijk ook aan Hem te danken hebben. En onze kerk zelf, is dat een huis met mogelijkheden? Een huis waar mensen met tekorten terecht kunnen en liefdevol opgevangen worden. Een plaats waar mensen kunnen groeien naar het beeld van Christus?

Waar zouden we uiteindelijk zelf zijn, als we de mogelijkheden niet aangeboden hadden gekregen?

Don Zeeman

P.S. Bent u geïnteresseerd in het genoemde huis dat te koop staat? We kunnen u het telefoonnummer bezorgen ;-)

 

België sinds uitbreiding euthanasiewet

Interview Ignace Demaerel

 

De Belgische wet die euthanasie uitbreidt naar minderjarigen veroorzaakte wereldwijd veel ophef. Echter, sinds de goedkeuring is het opmerkzaam stil. Heeft de christelijke Belgische gemeenschap er zich bij neergelegd, of is het allemaal wat genuanceerder? Ignace Demaerel van de Evangelische Alliantie Vlaanderen, godsdienstleraar en opiniemaker voor het toonaangevende Vlaamse tijdschrift Knack reageert sinds de goedkeuring van de wet.

 

Wat was uw reactie toen u hoorde dat de uitbreiding een feit was?

Zeer triest, omdat in een land met zulke christelijke achtergrond blijkbaar geen meerderheid kan gevonden worden om deze ondermijnende wet tegen te houden. Zijn christenen dan zo zwak, zo verdeeld, of is de andere lobby zo goed georganiseerd?

 

Wat voor gevolgen kan deze wet hebben voor de samenleving?

Deze wet zet de deur verder open voor een ondermijning van het leven, een uitholling van christelijke waarden. Ze zet meer druk op mensen om zelf te moeten kiezen, een ondraaglijke verantwoordelijkheid voor jongeren.

 

En voor de geloofsgemeenschap?

Christenen worden steeds meer gemarginaliseerd en in de hoek geduwd. Het zal ons toch moeten leren om met een sterkere stem te spreken in zulke kwesties.

 

Bent u teleurgesteld in de Belgische politici?

Zeer erg. Ik begrijp niet dat politici zo ver van de leefwereld van de bevolking afstaan, omdat de gewone mensen dit duidelijk niet steunen (zie verschillende peilingen). Is de drang om ‘vooruitstrevend’ te zijn, of zich te profileren als ‘modern’ dan zo groot?

 

Heeft u er een verklaring voor waarom net België het eerste land is waar deze uitbreiding wordt goedgekeurd?

Een bevriend politicus zei mij dat de loge (vrijmetselarij) dit achter de schermen heel erg doorgedrukt heeft. Sommige politici willen zich blijkbaar uiten als ‘koploper’ of België weergeven als een ‘moreel gidsland’, zoals in de pers stond. Het is een deel van een wereldwijd proces dat gaande is, en de tegenstanders hebben zich niet duidelijk en tijdig genoeg georganiseerd.

 

Laat de Belgische geloofsgemeenschap het hierbij?

Ik weet van een klein initiatief, maar eigenlijk hebben we een sterke organisatie nodig die een breed platform is, met enkele experts die gezaghebbend kunnen spreken: een soort EAV ethische commissie, een evangelisch persbureau, dat snel en accuraat kan reageren.Ik geloof dat God alles doet meewerken ten goede: soms laat Hij toe dat een persoon of een land eerst nog veel dieper zinkt opdat het, bij de varkens aanbeland, tot inkeer komt en beseft “Wat heb ik gedaan? Hoe kon ik ooit zo dom geweest zijn!”. Als christenen moet dit ons motiveren om nog bétere christenen te worden, heiliger te leven en vrijmoediger te spreken.