slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Wat als cultuur verdwijnt…

Onze televisiebuis, radio en, in deze eenentwintigste eeuw, ook het internet voorzien ons graag van een overvloed aan programma’s. En zoals dat bij een overvloed speelt, schaadt een teveel ervan dikwijls meer dan het baat. Met andere woorden worden degelijk onderbouwde programma’s dankzij allerlei commerciële doeleinden in de media een schaars goed. Ondanks de noodkreet van programmamakers en  cultuurliefhebbers, lijkt de overheid te beschikken over dovemansoren. Besparen is hun credo op onderwijs, gezondheid, sociale zekerheid,.. maar ook op cultuur. In dat laatste kan nog het best geschrapt worden, cultuur is immers geen voorwaarde om te overleven. Doch klopt dat wel ? Kan cultuur onmogelijk in hetzelfde rijtje geplaatst worden als water, voedsel, kleding, huisvesting en gezondheidszorg? Ik moet opletten niet de indruk te wekken deze sectoren niet hoog in te schatten. Zo baren de besparingen in de gehandicaptenzorg me zeker ook zorgen, maar dat is een ander pleidooi. Maar wat schiet er nog over van onze wereld als we cultuur uit het dagelijks leven schrappen? Geen kunst. Ontspanningshuizen als theaters en filmzalen foetsie, net als radio en televisie. Geen piano-of ander muziekspel meer te horen. Gebouwen, aangelegde parken en wegen zijn verdwenen.  De esthetica, gevormd door cultuur bepaalde objecten, wordt een zonderling begrip. Als ik deze imaginaire gedachtegang blijf doortrekken, wat dan met feestdagen, ook die zijn cultureel bepaald. Geen Moederdag, geen Nieuwjaar, géén Kerstmis. Cultuur lijkt voor een aantal onder ons iets irrelevant, een instrument voor de vorming van de maatschappij dat onderschat wordt, maar dames en heren, ik vrees dat wanneer ‘het geschrap’ zo blijft doorgaan, er een moment komt waar de burger met heimwee zal smachten naar het verleden. Zullen we de komende decennia de zoveelste heruitzending van de Kampioenen nog blijven smaken? Ik voorspel een grote hunkering naar de in-onzen-tijd-samenleving, toen grote cultuurmakers ons land kleurden. De samenleving bloedt dood. Te cynisch? Misschien wel, enkel de toekomst kan dit uitwijzen. Als naïeveling stort ik mij desondanks heldhaftig op de cultuurbarricade en zal pen, papier en woord niet mijden om een halt aan de kostuums van de Wetstraat toe te roepen.


Het klopt ongetwijfeld dat veel cultuur overleeft zonder steun van de overheid en dat ik bovenstaande situatie uiteraard in het belachelijke heb getrokken. Maar wat met  kleinschaligere verenigingen en projecten? Daaromtrent wil ik even terug keren naar de aanhef van mijn betoog, de schaarste van goed onderbouwde tv-programma’s. Wat momenteel aan me vreet is de intentie om de uitzendingen van levensbeschouwelijke verenigingen te schrappen.  Deze zogenaamde ‘derden’: vrijzinnigen, katholieken, protestanten, orthodoxen, moslims en andere verenigingen hebben nu het recht om hun standpunten met de maatschappij te delen. Zoals ERTS, de radio- en televisiestichting van de evangelisch christenen het zegt: “Een alternatief geluid bieden tussen de vele meningen die via de media verspreid worden.” Ik denk dat we de impact hiervan onderschatten. Onze maatschappij is gefundeerd, draait en evolueert op het pluralisme. Het zijn deze ‘derden’ die hieraan een stem verlenen. Ons als, hoop ik althans, kritische burger tot nadenken doen aanzetten. Een alternatief voor de resem Amerikaanse zombie-, vampier-, erotische-, gewelddadige-, en andere ‘diepzinnige’ mainstreamprogramma’s. Deze komen de laatste jaren jammer genoeg ook meer en meer uit Vlaamse hoek tevoorschijn. Geen door politieke of commerciële agenda’s beïnvloede programma’s, maar een welgemeende, fundamentele boodschap, gepresenteerd zonder gebruik van choquerende snufjes en andere gimmicks. Deze voorgeschreven zendtijd geeft de burger de mogelijkheid tot een forum. Laat desnoods de al toch zo lage subsidies vallen, maar neem onze zendtijd niet af. Zoals artikel 35 en 36 van het Mediadecreet voorschrijft: ‘ De derden verzorgen programma’s die rechtstreeks zijn afgestemd op het verschaffen van opiniëring vanuit representatieve levensbeschouwelijke stromingen.’ Misschien laat het behoud van de interlevensbeschouwelijke dialoog u geheel koud, dat is uw goed recht. Maar ik vrees dat dit het gevoel is dat u bijgevolg in de toekomst zult blijven ervaren, indien deze voorstellen werkelijkheid worden.
(Ciara Goossens)