slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Waarom maakt Israël zoveel los?

(Door: Willem Ouweneel in Opwekking)

Theologische en historische vagen rondom Israël leiden bijna altijd tot felle reacties van voor-en tegenstanders. Het schijnt tegenwoordig nauwelijks mogelijk om ten aanzien van Israël een evenwichtig en bezonnen standpunt in te nemen. Dat is ook geen wonder, want Gods kerk is nu eenmaal voortgekomen uit Israël, terwijl ook na het ontstaan van de kerk het volk Israël gewoon bleef voortbestaan. Die verhouding tussen Israël en de kerk heeft door de eeuwen heen veel spanning opgeleverd, en dat is vandaag nog steeds het geval.

Globaal gesproken vallen er in de kerk drie houdingen tegenover Israël te bespeuren. Ten eerste een fel antisemitisme vanaf het begin van de kerkgeschiedenis tot op vandaag. De voornaamste oorzaak was dat de Joden steeds maar weer weigerden Jezus aan te nemen en tot de christelijke kerk toe te treden. Dit leidde tot pure haat jegens Israël en tot het verspreiden van allerlei vormen van lasterpraat over de Joden. Alleen al het generaliserend spreken over (vermeende) kwalijke kanten van Joden is een vorm van antisemitisme. Ook de bewering, die je in orthodoxe kring nog steeds kunt horen, dat de joden (inclusief die van vandaag!) Jezus hebben gekruisigd, is niet alleen onwaar, maar ook antisemitisch.

De tweede reactie is een volstrekt negeren van Israël en het jodendom. Zowel katholieken als protestanten menen in heel veel gevallen als christenen te kunnen functioneren en theologiseren zonder ook maar enige aandacht te schenken aan Israël en het jodendom. Wie inderdaad het evangelie versmalt tot de vraag hoe een mens behouden moet worden? Heeft daar Israël nauwelijks bij nodig. Maar wie een compleet christendom nastreeft, kan niet om Israël heen.

De derde reactie is er een van de laatste tijd, en die si wel eens omschreven als filosemitisme (het omgekeerde van antisemitisme): een sterk overdreven belangstelling voor Israël en voor de Joodse leefwijze, en zelfs de drang om die over te nemen. Christenen worden soms zelfs gedwongen als Joden te leven. Daar zitten de Joden zelf bepaald niet op te wachten. Zoals een bekende rabbijn schreef: “vroeger werden we door de christenen doodgeknuppeld, nu worden we doodgeknuffeld.”

 

Ik heb grote bezwaren tegen ieder van deze drie houdingen tegenover Israël. Ten eerste: het antisemitisme is een vreselijk kwaad, want wie Israël aanraakt, raakt Gods oogappel aan. Dat geldt ook zolang Israël zijn Messias (nog) niet heeft aangenomen. Veel christenen beseffen niet dat niet Hitler het antisemitisme heeft uitgevonden, maar de kerk – en dat is een schanddaad die nooit meer kan worden uitgewist. Antisemitisme zou een reden voor een kerkelijke tucht moeten zijn, want je tast daarmee de wortels van het christendom aan. In dit verband is kennis van de kerkgeschiedenis erg belangrijk. Wij moeten leren van de zonden en fouten van ons voorgeslacht. Zoals iemand het ooit uitdrukte: “Wie niet van de geschiedenis wil leren, is gedwongen haar te herhalen.”

Ten tweede: hoe kunnen we ooit Israël negeren? Onze God is niemand anders dan de God van Israël, Onze Verlosser is niemand anders dan de Messias van Israël, onze Bijbel is geschreven door Joden en Jezus heeft zelf gezegd dat het heil uit de Joden is. Er is geen fatsoenlijke christelijke theologie op te stellen die zich niet bewust is van de Joodse wortels van het christendom. Gelukkig zijn theologen dat in de laatste decennia steeds duidelijker gaan beseften. En gelukkig zijn er steeds meer gemeenten die zich op hun joodse wortels zijn gaan bezinnen. Daarom kan de theologie vandaag ook niet meer om kennis van het jodendom heen.

In mijn recente boek, Een dubbelsnoer van licht (over de verhouding tussen Joden- en christendom), heb ik de volgende stelling behandeld: de blinde vlek van Israël is de Messias, de blinde vlek van de kerk is Israël. We kunnen Israël moeilijk kwalijk nemen dat het gros ervan Jezus niet als Messias erkent als wijzelf zo weinig van Israël en het jodendom begrijpen.

Ten derde: het was diep triest dat Joden die in Jezus gingen geloven en zich bij de kerk wilden aansluiten, eeuwenlang gedwongen werden hun Joodse identiteit af te zweren. In de meeste kerken is dat nog steeds zo. Maar het is even diep triest om nu het omgekeerde waar te nemen. Niet-Joden die in Jezus gaan geloven, worden onder druk gezet om een Joodse identiteit aan te nemen. Dat wil zeggen: de sabbat en de Joodse feesten te gaan vieren, de spijswetten nat te leven en zelfs zijn er al stemmen die zeggen dat gelovigen niet-Joodse mannen zich eigenlijk zouden moeten laten besnijden. Daartegen protesteer ik met kracht. Joodse en niet-Joodse Jezusgelovigen staan onder de geboden van Christus. Maar niet-Joodse gelovigen zijn nooit onder de Wet van Mozes gebracht. De Wet van Mozes en de Wet van Christus overlappen elkaar wel sterk, maar ze zijn toch principieel verschillend.