slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Turkije stapt uit Verdrag van Istanbul

InterCom210831 TurkijeVerdragIstanbulDe Turkse president Erdogan kondigde aan dat zijn land uit het ‘Verdrag van Istanbul’ stapt, een overeenkomst die de deelnemende landen ertoe verbindt om geweld tegen vrouwen te bestrijden. De reden daartoe is volgens de president dat ‘het verdrag de traditionele familiewaarden omdat de tekst de gelijkheid tussen geslachten promoot’. Hij volgt hiermee de kritiek van conservatieve en islamistische groepen in zijn land. Die zijn ook van mening dat de conventie homoseksualiteit promoot omdat er in opgeroepen wordt om niet te discrimineren op basis van seksuele geaardheid.

Het verdrag dat 10 jaar geleden in de Turkse (!) stad Istanbul werd ondertekend, vertrok indertijd vanuit de vaststelling en grote bezorgdheid dat ‘vrouwen en meisjes vaak worden blootgesteld aan ernstige vormen van geweld, zoals huiselijk geweld, seksuele intimidatie, verkrachting, gedwongen huwelijk, misdrijven gepleegd in het kader van de zogenaamde ‘eer’, en genitale verminking, die een ernstige schending van de mensenrechten van vrouwen en meisjes vormen en een belangrijk obstakel voor de verwezenlijking van de gelijkheid van mannen en vrouwen.’ Het streven van de Europese Unie is een Europa te creëren dat vrij is van geweld tegen vrouwen en van huiselijk geweld.

De doelstellingen van het verdrag zijn onder andere het beschermen van vrouwen tegen alle vormen van geweld en het voorkomen en uitbannen van huiselijk geweld. Daartoe wil men de internationale samenwerking bevorderen teneinde dit geweld te bestrijden. Dat houdt eveneens in dat alle vormen van discriminatie moeten worden uitgebannen en dat de wezenlijke gelijkheid van vrouwen en mannen bevordert dient te worden. Van de staten die het verdrag ondertekend hebben, wordt verwacht dat ze het beginsel van die gelijkheid in hun nationale grondwet of in andere wetten opnemen en dat ze er op toe zien dat die wetten ook in de praktijk gehandhaafd worden.

Gendergelijkheid
Het bezwaar van de conservatieve krachten in Turkije richt zich vooral tegen de bepaling in het verdrag die stelt dat de rechten van de slachtoffers gewaarborgd moeten worden zonder discriminatie op welke grond dan ook, zoals geslacht, gender, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere opvatting, nationale of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, leeftijd, gezondheid, handicap, burgerlijke staat, migranten- of vluchtelingenstatus, seksuele geaardheid of genderidentiteit. Vooral die laatste twee werden als bedreigend voor de maatschappij en cultuur bevonden. Een woordvoerder van de president zei dat het verdrag ‘gekaapt’ werd door “zij die proberen homoseksualiteit te normaliseren, wat onverenigbaar is met de familiale waarden van Turkije.” Erdogan benadrukte zelf de ‘familie- en genderwaarden’ in het land en liet weten dat de terugtrekking geen stap terug zou zijn voor vrouwen: “Onze strijd tegen geweld tegen vrouwen is niet begonnen met het Verdrag van Istanbul en zal nu dus ook niet eindigen met onze terugtrekking.”  

Vrouwenbewegingen in Turkije zijn niet gelukkig met de beslissing van de president en enkele duizenden mensen kwamen op straat om ertegen te protesteren. Ook vanuit de LGBTQI+-groepen was er een duidelijk protest. Turkije heeft geen goede reputatie: huiselijk geweld – evenals geweld tegen vrouwen – is een plaag in het land. Volgens bronnen ter plaatse zouden er vorig jaar meer dan 300 vrouwen in het land vermoord zijn door hun mannelijke partner of ex-partner. Een veelvoud daarvan zijn slachtoffer van fysiek geweld en verwondingen.

Evangelische steun aan het verdrag
Turkije is niet het enige land dat het verdrag in vraag stelt; ook Polen en Hongarije hebben plannen om de conventie op te zeggen. De Europese Evangelische Alliantie (EEA) is zich bewust van het feit dat het verdrag in verschillende Europese regio’s oproept. In een verklaring, eerder dit jaar, riep de EEA de evangelische christenen op om de overeenkomst te blijven ondersteunen. “De overgrote meerderheid van de mensen zal het verlangen van het Verdrag van Istanbul om een Europa zonder huiselijk geweld en geweld tegen vrouwen te realiseren, onderschrijven. We beseffen tegelijk dat het document controverses heeft opgeroepen in verschillende delen van Europa. Maar de EEA wil niet dat de zaken waar het in de kern om gaat, verloren gaan in die discussie.”

De Europese Evangelische Alliantie hoopt dat haar leden hun inspanningen om het onrecht op dit vlak verdubbelen. Tegelijk roept de EEA de maatschappij in het algemeen op om de kwetsuren die vrouwen en meisjes worden toegebracht serieus te nemen en ook de wortel van het probleem aan te pakken. In zekere zin gaat het Verdrag van Istanbul in de ogen van de EEA nog niet ver genoeg. Daarbij wordt in het bijzonder gedacht aan seksuele uitbuiting. Om een voorbeeld te noemen: “De meerderheid van de prostituees wordt gedwongen om hun werk te doen, door mensenhandelaars, door armoede of verslaving, of door dwang van hun partner of pooier. De EEA verlangt ernaar dat ieder land tegen prostitutie zal ingaan en dat klanten en pooiers bestraft zullen worden? Er zouden ook kansen geboden moeten worden aan de mensen die uitgebuit worden om aan de seksindustrie te ontsnappen en hun leven opnieuw op te bouwen. De wetten zouden ook de waardigheid en de waarde van alle menselijke wezens moeten erkennen.”

De EEA roept Europa ook op om alle vormen van seksuele uitbuiting te erkennen. Daarbij richt ze haar pijlen ook op pornografie, omdat die de waarde van de seksualiteit en relaties onderuit haalt. Daarbij komt dat het onwaardig portretteren van vrouwen een directe link heeft met seksueel misbruik in het dagelijkse leven.

Prioriteiten
Het European Freedom Network (EFN) brengt namens de EEA een hele reeks christelijke organisaties samen die zich inzetten voor de hulp aan slachtoffers van mensenhandel en seksuele uitbuiting. Het netwerk gelooft dat de plaatselijke kerken evenals de individuele christenen een vitale rol hebben te spelen door gebed, preventie, herstel, pleitbezorging en praktische actie. Daarvoor worden verschillende materialen ontwikkeld. Tegelijk is er de vraag naar de seculiere maatschappij om de bestrijding van huiselijk geweld en misbruik van vrouwen. De vraag is welke landen daar echt een prioriteit van maken op het vlak van wetgeving, financiële middelen, training van ordehandhavers en het vastleggen van de nodige procedures. Naar de evangelische christenen gaat de expliciete vraag om te blijven bidden en op te komen voor de rechten van de slachtoffers – en in het algemeen voor het welzijn van vrouwen en meisjes.

(bronnen: EEA, EU, vrtnws.be)

Nieuwsbrief