slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Van megakerk naar microkerk:

InterCom210104 MegakerkMicrokerkCoronacrisis bevordert nieuwe modellen

Wat is de toekomst van de post-COVID christelijke kerk in de komende jaren? The Christian Post legde de vraag voor aan enkele Amerikaanse ‘millennial-voorgangers’, kerkleiders geboren in de jaren ‘80 en ‘90 van de vorige eeuw. Voor hen betekent de Coronacrisis stoppen met waar ze graag mee bezig waren, op zoek gaan naar discipelschap vanuit de vaststelling dat de bestaande kerkstructuren, ook die van gemeentes waar het evangelie trouw verkondigd wordt, ernstig te kort schieten en de voortgang van het Koninkrijk van God verhinderen.

Parker en Jessi Green voelden, zoals ze het zelf omschrijven, dat de Heilige Geest hen rusteloos maakte in hun voltijdse bediening in New York. De afgelopen 4 jaar is het echtpaar Green actief in de SALT-kerken, een netwerk van microkerken die ze opgestart hebben in Zuid-Californië.

 

Een microkerk is een groep van tussen de 10 en 40 mensen die mensen bereikt die Jezus nog niet kennen, discipelen maken en bovenal samen een missie hebben. Die ‘missie’ onderscheidr hen van andere huiskerkbewegingen. Jessi: “We zijn er absoluut van overtuigd dat dit het traject is waarlangs de kerk zal gaan. Als je naar de kerkgeschiedenis kijkt, dan zie je dat de manier waarop mensen nu ‘kerk’ definiëren heel anders is dan 100 jaar geleden. Wat we op dit moment als vaststaand beschouwen wat betreft kerk en hoe het er aan toe moet gaan, is in de ogen van een groot deel van de wereld helemaal geen kerk.”

Parker en Jessi Green zijn van mening dat de zendingsgerichte microkerken heel dicht staan bij wat we in de Bijbel vinden. Het traditionele model dat de norm is geworden in de Westerse wereld is niet zo ‘normaal’ als veel mensen denken. Parker: “De liturgie in de veel Christelijke kerken is gericht op samenhangende gezinnen, en hoewel dat niet noodzakelijk verkeerd is, is voor veel millennials en de ‘Generatie Z’ de gezinseenheid verbroken. “Dan moet je het gezin plaatsen in een omgeving waar dat thuishoort”. Uit die visie werden de SALT-kerken geboren.

De ouders van Parker zijn allebei al meer dan 70 en zijn veteranen van de Jesus People. Ze leiden ook een microkerk. Hoewel ze hippies waren ‘die trouwden en een aantal fouten maakten’ zij ze nu vruchtbaarder in hun bediening dan ooit omdat iedereen onder de 30 hopeloos op zoek is naar moeders en vaders.

Missie
Als je zendingsgericht wilt zijn, dan heb je een missie en een doel nodig, niet alleen een gemeenschap. Het echtpaar Green had niet de intentie op een beweging van microkerken te starten. Ze werken als voorgangers in een kerk in New York en waren daar zeer tevreden. Ze dachten dat ze daar altijd zouden blijven. Jessi herinnert zich: “We preekten iedere zondag en gemeentegroei verliep op de traditionele manier via regelmatige oproepen tot bekering.” Dat alles veranderde toen de gemeente 3 weken van bidden en vasten hield en God vroegen hun gemeente te zegenen. Gedurende die vastentijd begon de Heilige Geest hun theologie dooreen te schudden, vooral hun opvattingen over hoe het gemeenteleven moest zijn. “Dat veroorzaakte een ontevredenheid met de status quo en de Heilige Geest begon ons aan te sporen en vroeg ons of de dingen die we deden effectief waren om de verlorenen te bereiken en discipelen te maken”, zegt Jessi.

Zouden ze later voor God staan en kunnen zeggen dat ze gedaan hadden waar Hij hen toe geroepen had? Parker en Jessi kwamen tot de conclusie dat het antwoord ‘nee’ zou zijn. Daar konden ze niet mee leven en het maakte hen in zekere zin bang. Toen ze zich dat realiseerden, begon er een nieuwe reis met God die hen deed inzien dat ze alles moesten veranderen. Hoewel het totaal irrationeel leek om hun werk – en hun inkomen – op te geven en naar de andere kant van het land te verhuizen, voelden ze dat ze geen ander alternatief hadden om te gaan naar waar God hen riep. Wat Parker vooral stoorde, was de vaststelling dat de mensen heel graag op zondag naar zijn preken luisterden, maar de rest van de week als heidenen leefden in het hedonistische New York. “Het christelijke leven was eigenlijk een kwestie van zoveel mogelijk mensen in een team te krijgen. De mensen waren goed in het kerkelijk leven, maar niet in het leven van alledag.” Een keerpunt voor hem was het lezen van het boek ‘The Divine Conspiracy’ van Dallas Willard. Daardoor realiseerde hij dat het Koninkrijk van God daadwerkelijk beschikbaar was en dat hij kon doen wat Jezus van hem vroeg.  Parker kwam ook tot de vaststelling dat Hij weliswaar van de Heer hield, maar Hem niet echt respecteerde, dus heroriënteerde hij zijn leven rond hoe Jezus van hem vroeg dat hij zou leven.

Gewoonte
Veel toegewijde christenen die actief bij de kerk betrokken zijn, doen gewoonweg waartoe de structuur hen getraind heeft, en Parker zag niet in hoe dat overeenkwam met de manier van werken van de kerk in Handelingen 2. Daar wordt de gemeente beschreven als een plaats van gemeenschap, waar wonderen en tekenen voorkwamen. De mensen deelden alles, waren oprecht en blij. Iedere dag kwamen er ook nieuwe gelovigen bij. Zijn conclusie: de cultuur in veel Amerikaanse kerken was niet echt Bijbels. “De kerk heeft in de huidige vorm weinig antwoorden te bieden.”
Jessi is er van overtuigd dat de reden dat er zoveel schandalen gebeuren; ligt in het feit dat de meeste structuren gevaarlijk zijn voor leiders: “En God wil niet dat ze zich op gevaarlijke plaatsen bevinden. Natuurlijk krijg je een burn-out, natuurlijk raak je betrokken in een avontuurtje, natuurlijk bega je geheime zonden wanneer je de kerk leidt als een groot bedrijf in plaats van als een gezin. Als je daarentegen naar Handelingen kijkt, dan zie je dat de gelovigen hun leven deelden, de kerken bij de mensen aan huis waren en de mensen wisten wat ze aan het doen waren. We benadrukken wel eens dat Paulus Petrus vermaande (Galaten 2:11-14), maar dat kon hij alleen maar omdat hij samen met Petrus de maaltijd gebruikte en daar zag hoe hij zich gedroeg. We zijn naar zoveel conferenties geweest waar voorgangers met elkaar spreken over hoe ze eenzaamheid en dergelijke probeerden te overwinnen. Misschien zouden ze beter het podium afbreken waar ze zichzelf op geplaatst hadden. Ze waren afgezonderd omdat ze er zelf voor gekozen hadden.”

Bij Parker en Jessi Green is het altijd ‘open deur’. Mensen komen dagelijks naar hun huis en halen eten uit de frigo. Zelfs tijdens de COVID-19 pandemie brachten sommigen tijd bij hen door. “Je kiest ervoor om het jezelf oncomfortabel te maken. Alles in het culturele christendom draait om dat jij de geweldige predikant bent, dat je een leider bent en dat de mensen je moeten dienen. Maar dat is volkomen in tegenstelling met het voorbeeld dat Jezus stelt: je moet juist de grootste dienaar zijn”, zegt Jessi. “We preken dat, maar we laten het niet als een voorbeeld aan de mensen zien en dan vragen we ons af hoe we aan al die schandalen komen.”

Goed gevoel
De grootste horde bij de omschakeling van een megakerk naar een microkerk is dat mensen moeten leren aan zichzelf te sterven en aan de Heilige Geest te vragen om hun denken te hervormen. Mensen zijn doorgaans tevreden zolang alles goed aanvoelt. “Voor een volle gemeente prediken. Dat voelt goed. Een stabiel inkomen hebben? Dat voelt goed. Op zich is dat ook niet slecht, maar als de motivatie voortkomt uit het vlees en niet uit de Geest, dan zal je de vrucht van de Geest niet produceren.”

Wordt de Coronacrisis door God gebruikt om het Lichaam van Christus wakker te schudden? Het gaat volgens Parker en Jessi verder dan dat: “Op microniveau weten veel Amerikanen niet hoe ze alleen met Jezus moeten zijn. Ze hebben geen geestelijke discipline in hun leven. Maar toen ze door de lockdown gedwongen waren om alleen te zijn en de kerken dicht gingen, kwamen velen tot de ontdekking dat ze niet het fundament hadden dat ze dachten te hebben. Vaak leek alles op los zand gebouwd te zijn. Echte discipelen houden stand in moeilijke tijden en wie God oprecht zoeken zullen echte discipelen van Jezus worden. COVID heeft mensen de ogen geopend waardoor ze zagen hoe inefficiënt sommige structuren waren? Parker: “Ik denk dat God mensen de tijd geeft om de juiste beslissingen te maken. Ik denk dat Hij heel genadig is, zeker in de kuststaten waar de gouverneurs meer naar de linkerzijde overhellen. We bevinden ons op vreemd terrein – we zijn zendelingen.”

“Jezus is echt. Hij is de Koning. Hij heeft het universum geschapen en ik denk dat we soms vergeten hoe groot God is en hoe creatief Hij is. We spreken graag over God als de Schepper van het heelal, maar we vergeten hoe innovatief Hij is,” zegt Jessi.  “Jezus kwam om het verlorene te zoeken en te redden en Hij wil dat we ook op zoek gaan naar wie verloren is. Ik geloof dat Hij op dit moment de microkerken gebruikt om de verlorenen te redden. Zo is het op dit moment en misschien is het over 10 jaar nog zo.”

Jessi is er van overtuigd dat God van vermenigvuldiging houdt. Het thema komt regelmatig voor in de Bijbel. Maar als zaken gaan vermenigvuldigen, dan zijn ze moeilijk te in de hand te houden. Dat is moeilijk voor christenen die juist graag alles controleren. Toch is Jessi zeker dat dit verkeerd is, en dat God dat ook zal duidelijk maken. Niet dat het gemakkelijk zal zijn voor de kerk – er zal een soort reiniging moeten plaatsvinden. Maar we zullen versteld staan. Parker: “Ik denk dat het een geestelijke revolutie is die de oorlog zal winnen. We hebben teveel naar de politici gekeken, en bezig geweest met het feit dat we Bijbels verantwoord moesten stemmen en systemen ontwikkelen om de kerk te laten groeien.” Hij voegt daar aan toe dat hij gelooft dat in het Westen, en zeker in Amerika, de kerk dichter naar Christus zal komen en van Jezus gaat houden in plaats van de dingen die van Hem afkomstig zijn. “De Bruid zal weer volledig op Jezus gericht zijn. We hebben te lang gepreekt dat de mensen zelf centraal staan, maar dat is seculier humanisme. Voor veel mensen telt alleen hun eigen leven en hun eigen dromen.”

Parker verwacht dat de Gemeente weer als een smetteloze Bruid voor Christus zal zijn en een spiegel die de mensen in de wereld toont wie ze werkelijk zijn: “Zo lang Gods huis niet rein is, zal de kerk een mistige spiegel zijn die niet functioneert omdat wij net zo zijn als de wereld.” Hij en Jessi geloven ook dat verschillende stromingen binnen de kerk zich zullen verenigen en dat er grote dingen te verwachten zijn. God zal dingen weghalen die goed en comfortabel lijken, maar niet vruchtbaar zijn. “Dat zal leiden tot de Kerk die we willen zijn”.

(bron: The Christian Post)

Nieuwsbrief