slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Plaatselijke leiders in een wereldwijde kerk

InterCom210104 LausannePlaatselijkeLeidersWereldwijdeKerkHet belang van leiders en voortdurende leiderschapsontwikkeling voor de kerk wordt al vanaf het prille begin erkend. Jezus koos zijn twaalf discipelen, trainde hen en stuurde hen op een missie. Paulus was een mentor voor heel wat leiders, waaronder Timotheüs, en die trainde op zijn beurt weer anderen. Die werkwijze, die op verschillende manieren werd toegepast, heeft ongetwijfeld bijgedragen aan de groei van de kerk gedurende de eeuwen. Ook in de moderne tijd wordt het belang van leiders en leiderschapsontwikkeling erkend. Tijdens het Lausanne Congres van 1974 werd een belangrijk document opgesteld, de Lausanne Verklaring. Daarin wordt het belang benadrukt van plaatselijke leiders die willen dienen en niet heersen. In een voorbereidend document voor de Lausanneconferentie in Kaapstad schreef Paul Joshua Bhakiaraj een discussiedocument over de plaatselijke leiders in de wereldwijde kerk. Hieronder een samenvatting van de tekst die niets aan actualiteit verloren heeft.

Op latere Lausanne-conferenties werd (Manila 1989 en Kaapstad 2010) werd het principe van het inschakelen van zoveel mogelijk mensen in allerlei taken bevestigd en werd het ontwikkelen van leiderschap als een ‘heilige plicht’ beschreven. Dat moest gebeuren door de roeping en de aard van leiderschap te bevestigen, door de context ervan duidelijk te maken en door de uitdagingen en mogelijkheden voor de plaatselijke leiders in de wereldwijde kerk in de schijnwerpers te zetten. Gezond leiderschap is cruciaal voor het succesvol functioneren en de vooruitgang van de Kerk. In de geschiedenis van het christendom zien we talloze voorbeelden van visionair leiderschap. Sommige leiders, zoals Polycarpus en Cyprianus, in de tweede eeuw, oefenden hun leiderschap uit in tijden van grote dreiging en hielpen daardoor de christelijke gemeenschap te beschermen. Anderen, zoals de evangelist John Sung in de vroege twintigste eeuw in China en V.S. Azariah in diezelfde tijd in India, leidden veel mensen naar Christus. Ook vandaag de dag zien we mannen en vrouwen die hun leiderschapscapaciteiten effectief inzetten voor de eer van God en op die manier meebouwen aan de kerk.

Aan de andere kant moeten we toegeven dat het omgekeerde ook waar is: inefficiënt leiderschap heeft de kerk veel gekost. In vrijwel iedere diagnose van problemen waar de kerk mee geconfronteerd werd, komt inefficiënt leiderschap als belangrijke tekortkoming naar voren. Het is bijvoorbeeld een van de belangrijkste obstakels bij evangelisatie. Dat werd duidelijk beschreven in het New Delhi World Inquiry Report: Evangelising Our World uit 2004. Het is duidelijk dat leiders sleutelfiguren zijn in de kerk; ze kunnen het getuigenis van het evangelie maken of breken. Wanneer we nadenken over kerk en zending, dan moeten we zeker aandacht geven aan de rol en het belang van leiderschap.

Een Bijbelse visie op leiderschap
Er is een consensus, binnen de evangelische sectie van de kerk alleszins, dat iedere christen de roeping heeft om discipelen te maken. Echter, dat deze roeping de uitoefening van leiderschap inhoudt, wordt niet altijd zo goed begrepen. Als zending en leiderschap al samenkomen, dan is het vooral om specifieke verantwoordelijkheden uit te oefenen binnen het kader van een officiële positie binnen een organisatie. Leiderschap wordt gezien als de uitoefening van autoriteit over anderen. In de Bijbel vinden we een heel andere visie. In Mattheüs 28 bijvoorbeeld lezen we dat de opgestane Jezus Zijn leerlingen een zendingsopdracht geeft. Hij toont zichzelf als degene die ‘alle macht’ heeft. Op basis van die introductie roept Hij hen op om alle volken tot discipelen te maken. Daarop volgt de belofte dat Hij bij hen zal zijn tot aan het einde van de aarde. Het is belangrijk om te beseffen dat alle autoriteit aan Jezus behoort, niet aan ons, menselijke wezens. Als leiderschap in zending de uitoefening van autoriteit inhoudt, dan vinden we daar geen grond voor in Mattheüs 28. Integendeel, we zien dat alle gezag bij Jezus behoort en dat Hij vanuit die positie ons oproept om discipelen te maken. In christelijke zending berust de autoriteit in Christus alleen, niet in de ervaring van de zendeling, of in zijn economische, technologische of theologische capaciteiten. Christelijk leiderschap houdt in dat we ons onder de autoriteit van Christus stellen, met dankbaarheid en gehoorzaamheid aan Zijn roeping.

Mattheüs 28 geeft de oproep om discipelen te maken weer, en dat gebeurt door de nieuwe gelovigen te dopen en ze gehoorzaamheid aan Christus en Zijn Koninkrijk te leren. Dat houdt ook de uitoefening van autoriteit in, maar dat mag geen dictatuur zijn. Het Bijbelse idee van leiderschap waaraan de wereldwijde kerk zo dringend behoefte heeft, bestaat niet uit dominantie maar uit dienstbaarheid. Dus niet in de eerste plaats vanuit managementprincipes, maar vanuit het voorbeeld van Christus. Hij liet ons zien dat je moet dienen om te kunnen leiden. Natuurlijk oefent een leider invloed uit, maar dan wel vanuit een dienstbare instelling.

Dienende leiders
We zijn allemaal geroepen om discipelen te maken en in die optiek zijn we ook geroepen om dienende leiders onder de autoriteit van Christus te zijn. Als leiderschap beschouwd wordt in termen van het bekleden van een positie, dan zijn slechts weinigen geschikt. Als aan de andere kant leiderschap gezien wordt als het uitoefenen van een heilzame invloed op anderen, op alle niveaus, dan is leiderschap voor iedereen. Als iedereen probeert om anderen naar het Koninkrijk van God te brengen, dan moeten al die ‘discipelmakers’ hun rol als dienende leiders opnemen. De kerk en de wereld hebben dringend behoefte aan leiders die dienen en dienaren die leiding geven.

Nieuwe realiteiten voor de kerk van de 21ste eeuw
Indien het Christendom gekenmerkt wil worden door een massieve groei in heel de wereld, dan houdt dat in de eerste plaats in dat het in het teken moet staan van polycentrisme. We kunnen niet langer denken dat Rome of Canterbury of Colorado Springs de belangrijkste centra van het Christendom zijn. In de nieuwe realiteit die we het wereldchristendom noemen zijn plaatsen als Buenos Aires, Lagos, Nairobi, Santiago, Seou, Shanghai en nog zoveel andere minstens even belanrijk. Op die specifieke plaatsen heeft het evangelie ook wortel geschoten en komt er een transformatie onder de mensen op gang. Vanuit dergelijke plaatsen verspreidt het evangelie zich onder volken die nauwelijks van Christus gehoord hebben. Zending is niet langer alleen maar een kwestie van ‘het Westen voor de rest van de wereld’. Braziliaanse zendelingen werken in Afrika. Vanuit Afrika vertrekken missionarissen naar het Verenigd Koninkrijk. Er is zending vanuit India naar de Verenigde Staten, vanuit Korea naar Centraal Azië, vanuit de Filippijnen naar het Midden-Oosten en ga zo maar door.

God doet een geweldig werk over heel de wereld en plaatselijke leiders kunnen daar moed uit putten. Onze onbekwaamheid (maar ook onze bekwaamheden), ons gebrek aan middelen (maar ook de middelen zelf), ons gebrek aan kracht en privilege, kunnen in Zijn machtige handen in waardevolle hulpmiddelen in Zijn dienst. De Geest van God kan de zaken die we hebben of niet hebben gebruiken om tot Zijn doel te komen. De wereldwijde groei van de kerk is daar een bewijs van, evenals het ontstaan van nieuwe christelijke centra. Het is het werk van God, zoals Jezus zei in Mattheüs 16:18: “Ik zal Mijn gemeente bouwen”.

Dit alles zou ons vertrouwen moeten versterken in ons als leiders overal ter wereld; We hebben te lang vertrouwd op externe factoren en middelen om de vorm en de loop van onze betrokkenheid bij zending vorm te geven. Maar er is verandering op komst. Dankzij het wonderbaarlijke werk van God, bevinden we ons nu in het middelpunt van de actie. We kunnen er zeker van zijn dat onze betrokkenheid bij, en passie voor zending niet langer wordt gecontroleerd door ‘toezichthouders’ en ‘experts’ van buitenaf, maar gemotiveerd en geleid wordt door onze persoonlijke liefde voor God en onze afhankelijkheid van de Heilige Geest. Onze ervaring en expertise in zending is het directe resultaat van onze relatie met Christus. Als we dat erkennen dan zullen we ook het belang van het verhaal van Gods werk in ons leven, onze kerk en ons land om waarde kunnen schatten. Alleen onder de leiding van de Heilige Geest kunnen we vol vertrouwen voortgaan in het dienen van de wereld in de naam van Christus en Zijn Koninkrijk.

Bijbels pluralisme
Polycentrisme is kenmerkend voor de nieuwe tijd, maar een gezond pluralisme is dat ook. Dat wil niet zeggen dat leerstellingen relatief zijn, of dat ze onderworpen zijn aan culturele invloed. Het houdt wel in dat we niet meer zoals vroeger het evangelie alleen vanuit een Westers perspectief kunnen presenteren en dat de geschiedenis van het Christendom niet meer voorgesteld kan worden vanuit het Westerse beeld, of dat nu politieke, economisch of theologisch is. Het evangelie is geworteld in talloze lokale culturen en tradities en het uit zich op allerlei manieren, niet als ‘exotische uitzonderingen’ maar als een fundamenteel verstaan ervan. Verscheidenheid in vorm kan de kerk alleen maar verrijken. Een dergelijk pluralisme komt dicht bij wat we in Openbaring 7:9 vinden. De enorme menigte die we daar vinden, bestaat uit alle volken en alle talen. Echter, die geweldige diversiteit wordt verenigd in de gezamenlijke verering van God.

Diversiteit is dus een onmiskenbaar pluspunt. Te lang is het christelijk geloof gezien als een Westerse religie, geleid door instituten en fondsen uit het Westen. Echter, het christendom van de 21ste eeuw is een kleurrijk tapijt geweven uit diverse etnische, culturele en taalkundige draden die door de wereldkerk geleverd worden; Het christendom is steeds meer een wereldfenomeen en dat is iets om te vieren. Die diversiteit zou plaats moeten bieden aan creativiteit. Sommigen vinden dat eerder een ‘wereldse’ eigenschap die weinig bij te dragen heeft aan kerk en geloof. Maar als we de Schrift onderzoeken, dan zien we dat creativiteit van God afkomt. Als je naar de schepping kijkt, dan kun je dat ook moeilijk ontkennen. Creatieve gaven zouden in dienst van God gesteld moeten worden om een cultuur te realiseren die God groot maakt. Het woord ‘cultuur’ jaagt veel mensen schrik aan, omdat het gelinkt wordt aan syncretisme. We zijn inderdaad vreemdelingen op aarde, maar dat houdt niet noodzakelijk in dat we ons ver van de cultuur moeten houden.

Veelzijdige patronen
De relatie van het christendom met cultuur zal meer en meer gekenmerkt worden door verschillende patronen. Het traditionele Westerse christendom is een Constantijns model. Daarin bestaat er een nauwe relatie tussen kerk en staat, en heeft de kerk veel macht en privileges. Het evangelie werd vanuit een hoge preekstoel verkondigd. Het wereldwijde christendom heeft een heel ander model, namelijk dat van de dienende Christus, en vertrekt niet vanuit een bevoorrechte positie maar vanuit kwetsbaarheid. Het gezicht van het christendom zal worden gekenmerkt door een diepe en oprechte spiritualiteit en dat zal gebeuren op drie vlakken. In de eerste plaats maakt elk onderzoek duidelijk dat de meerderheid van de groeiende kerken arm is. Ten tweede: ondanks de opmerkelijke groei, blijft het christendom een sociale en politieke minderheid. In de derde plaats wordt die minderheid vaak zwaar vervolgd. De groeiende kerk zal rekening moeten houden met die realiteiten. Vertrekkend vanuit armoede, een minderheidspositie en vijandigheid ontstaan nieuwe patronen van christelijk engagement in de maatschappij. De aanpak is nog maar zelden ‘top-down’ zoals dat vroeger het geval was. We zien eerder het bottom-up model dat je ook in de vroege kerk tegenkomt. Denk daarbij aan een van de snelstgroeiende kerken, namelijk die van China. De politieke situatie in dat land heeft een paar parallellen met die van de vroege kerk. God bouwt Zijn kerk in China, maar de manier waarop de Chinese christenen hun geloofsleven uitbouwen in de politieke context is uniek. We kunnen daar veel van leren.

De erkenning van veelzijdige patronen over heel de wereld zou de christelijke  leiders moeten aanmoedigen om een waardevol discipelschap te preken en te tonen. Waarschijnlijk omdat de kerk dikwijls zo gezellig aanleunde bij de staat, is die prediking nooit echt benadrukt. Dat leidde tot compromissen met als gevolg een christendom dat niet doortastend is. Het christendom kan zich een dergelijke ‘luxe’ niet veroorloven – de omstandigheden zijn er niet naar. We moeten opnieuw de nadruk leggen op de uitspraak van Jezus uit Marcus 8:34: Neem je kruis op en volg mij. Als Jezus iemand roept, dan houdt dat zelfverloochening in. We mogen niet langer de leugen verspreiden: Kom bij Jezus en al je problemen worden opgelost, of bekering alleen promoten als een toegangsticket voor de hemel. Duurzaam discipelschap houdt een levensstijl in die we kunnen aannemen in welke situatie we ons ook bevinden. Die manier van leven zal dan zichtbaar worden op economisch, sociaal en politiek gebied. Daar moeten we de waarden van opoffering en dienstbaarheid, dankbaar, overwinning door kwetsbaarheid prediken. We zien die waarden bij uitstek in de bediening van Christus. De eerste kerken laten ons zien dat kostbaar discipelschap als een magneet werkt.

Lokale leiders in een wereldwijde kerk
In de veronderstelling dat er een nieuwe configuratie van het christendom onderweg is, wat zijn dan de mogelijkheden en uitdagingen voor het leiderschap van de kerk en de zending in de 21ste eeuw? Hoe,kunnen plaatselijke leiders hun bediening uitoefenen in een globale wereld? De antwoorden op die vragen zullen uiteenlopend zijn, en moeten door de christenen in hun eigen context uitgewerkt worden. Een ding is zeker: de respons van de kerk heeft niet alleen impact op de realiteit van vandaag, maar zal ook het traject uitzetten voor de komende generaties; De antwoorden zullen theologisch verantwoord moeten zijn en missiologisch effectief. Theologie en missiologie moeten op elkaar afgestemd zijn.

De Bijbel leert ons dat de wereldwijde kerk het Lichaam van Christus is (1 Kor. 12:27). Die kerk is een wereldwijde realiteit die ook plaatselijk functioneert. De kerk is de enige entiteit in deze wereld waarvan het lokale en het globale aspect allebei een realiteit zijn. Een organische wereldwijde eenheid die gekaraktiseerd wordt door een plaatselijke diversiteit. Het klinkt een beetje als een cliché, maar in de kerk wordt het begrip ‘eenheid in verscheidenheid’ gedemonstreerd.

Plaatselijke leiders die deel uitmaken van de wereldwijde kerk hebben de ontzagwekkende verantwoordelijkheid om hun lokale kudde op een essentiële manier te weiden. De heilzame invloed die ze kunnen uitoefenen komt door het dienen van het volk van God door hen dieper te leiden in discipelschap. Maar, zoals we gezien hebben, moet dat discipelschap vorm krijgen vorm krijgen in de huidige wereld met alle beloften en gevaren. Te midden van die gevaren moeten we de nadruk leggen op de zekere belofte uit Matt. 28:17-20: ‘Mij is gegeven alle macht in de hemel en op aarde en Ik ben bij je tot aan het einde van de aarde’. Als dat onze zekerheid is, dan zullen we gekend worden vanwege ons zelfverzekerd, creatief en kostbaar dienend leiderschap. Een dergelijke levensstijl zal zeker bijdragen tot de verspreiding van het evangelie en de glorie van Jezus naam.

Nieuwsbrief