slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Lijden omhelzen …

FotFernandoAjith01Het archief van de Lausanne-beweging bestaat uit veel boeiende artikelen, geschreven door evangelische leiders van over de hele wereld. Onderstaande tekst is van de hand van Ajith Fernando, die lijden als een onlosmakelijk deel ziet van het christelijke leven. Vrucht dragen zonder moeilijkheden te verdragen, is voor hem onmogelijk. Als christen uit het Oosten die in het Westen gestudeerd heeft, doet hij een oproep om het lijden niet uit de weg te gaan. Een uitgebreide samenvatting van zijn tekst:

Ik voelde me nederig toen ik terugkwam na het geven van een lessenreeks, diep in het zuiden van Sri Lanka. Het is de ervaring van de voorgangers daar dat het gemakkelijk 10 tot 15 jaar kan duren voordat pionierswerk in onbereikte gebieden enige vrucht oplevert. In die periode vermindert soms de vijandige houding van de bewoners nauwelijks. Velen geven hun evangelisatiepogingen na enkele jaren op, maar wie volhardt zal ‘eeuwige resultaten’ boeken.


Toen ik terugkeerde van mijn bediening in het Westen, zag ik de zaken heel anders. Ik had de mogelijkheid om ‘mijn talenten’ te gebruiken en ik voelde me gefrustreerd dat ik als leider in Sri Lanka veel minder efficiënt was.
Als een leider sta ik ten dienste van de mensen die ik leid en mijn agenda wordt bepaald door hun behoeften, eerder dan door de mijne. De vervulling van onze roeping in het Koninkrijk van God is iets anders dan in de maatschappij. Als we Gods wil doen, zullen we ook vervulling ervaren. Maar net zoals voor Jezus kan dat voor ons het kruis betekenen. Dat moet immers een essentieel element zijn in onze definitie van de vervulling van onze roeping.

De meeste jonge christelijke werkers die na hun studie in het Westen naar Sri Lanka terugkeren, hebben er mee te kampen. Ze kunnen niet al hun  capaciteiten ontplooien en verschillende van hen verlaten het land weer na enkele jaren. Sommigen starten hun eigen organisatie om zo hun visie te realiseren. Anderen zijn bereid om de prijs te betalen en vereenzelvigen zich met de bevolking van het land. Uiteindelijk hebben juist zij een sterke impact.

Paulus maakte duidelijk dat we veel lijden zouden moeten verdragen, in de wetenschap dat de schepping zucht en in barensnood verkeert (Rom. 8:22). Wanneer we dit niet toepassen op de vervulling van onze roeping, dan leidt dat tot een oppervlakkige kerk.
De huidige nadruk op efficiency en meetbare resultaten maakt het moeilijker om de frustratie te verdragen. De ontwikkelingen in het rijke Westen hebben ertoe geleid dat dingen die we vroeger als een luxe beschouwden, nu als een recht worden gepresenteerd – ook door christenen. In die optiek heeft het christelijke idee over toewijding heel wat diepgang verloren.

We vergelijken de kerken en de christelijke organisaties vaak met een gezin, maar een gezin is eigenlijk niet efficient als organisatie: alles wordt stopgezet ter wille van één gezinslid. Vaak willen we een dergelijke houding niet aannemen als het gaat om het Lichaam van Christus.

Toewijding
Het Bijbelse model voor gemeenschapsleven is de opdracht van Jezus om elkaar lief te hebben zoals Hij ons heeft liefgehad. Dat wil zeggen: ons leven over hebben voor anderen (Joh. 15:12-13). Het model van christelijk leiderschap is dat van de Goede Herder die zijn leven inzet voor zijn schapen (Joh. 10:11-15). We danken mensen niet af wanneer ze in de problemen zitten en hun werk niet goed kunnen doen. We staan ten dienste van hen en helpen ze om uit hun problemen te geraken. We zeggen de mensen niet dat ze maar ergens anders moeten samenkomen als ze tegen ons rebelleren. We werken samen met hen totdat we overeenkomen (of elkaars verschillen respecteren).
Als mensen de kerk verlaten omdat ze niet in het concept ervan passen, dan communiceren we een dodelijke boodschap, namelijk dat we toegewijd zijn aan het werk dat we doen en niet aan de Persoon voor wie we het doen. Het droevige resultaat daarvan is dat christenen niet meer de zekerheid hebben dat ze tot een gemeenschap behoren die naast ze blijft staan, wat er ook gebeurt. Zo worden ze oppervlakkige individuen die van de ene groep naar de andere gaan. Kerken kunnen hun programma’s uitvoeren en zelfs in aantal groeien, maar ze geven geen voeding aan christenen die begrijpen wat de implicaties zijn van het behoren tot het Lichaam van Christus.

Naast mensen blijven staan kan frustrerend zijn, omdat het soms heel inefficiënt is. Waarom zouden we uren verspillen aan het luisteren naar een boze of gekwetste vriend wanneer er professionele counselors zijn die dat in onze plaats kunnen doen? Hulpverleners helpen om een diagnose te maken van een moeilijke situatie en om lastige kwesties op te lossen; vrienden geven de tijd die nodig is om genezing te brengen door acceptatie, troost en vriendschap. Boze en gewonde mensen waarmee we ons verbonden voelen kunnen ook ons kwetsen wanneer we proberen ze te helpen. Maar we verdragen de pijn omdat Jezus ons geroepen heeft om ons leven over te hebben voor onze vrienden.

Sommige mensen hebben sympathie met mij omdat het moeilijk en frustrerend is om dienstbaar te zijn in een land dat te lijden heeft gehad van oorlog en vijandig staat tegenover het evangelie. Inderdaad, om die reden hebben we geleden. Een aantal maanden geleden werd een van onze medewerkers gedood bij een brutale aanslag. Maar de ergste pijn die ik moest verdragen, kwam door de organisatie waar ik 34 jaar voor gewerkt heb. Wat je ook doet en waar je ook woont: je zult pijn lijden als je aan mensen bent toegewijd. Dat lijden kun je voorkomen door de relatie te stoppen of te veranderen naar iets dat meer ‘vervullend’ is. Maar wat verliezen we dan allemaal?

Een aantal jaar geleden was ik een boodschap aan het voorbereiden over toewijding toen ik op reis was naar het Westen. Binnen enkele dagen hadden drie mensen me verteld over iemand uit hun naaste omgeving die een groep of een persoon hadden verlaten vanwege problemen: een ongelukkig huwelijk, een slechte relatie met een kerk of een organisatie. Ieder van hen beschreef het vertrek als een verlossing uit lijden. Maar ik kon het niet helpen om mij af te vragen of het echte christelijke om te doen was blijven en verdragen.

Gedrevenheid of dienstbaarheid
Ik schrijf soms naar mijn gebedspartners over mijn strijd tegen de vermoeidheid. Velen antwoorden me dan dat ze bidden dat God me zou sterken en me zou leiden als ik mijn agenda invul. Echter, er zijn verschillen in hoe mijn vrienden van het Westen en van het Oosten reageren. Ik krijg de indruk dat velen in het Westen denken dat we vermoeid zijn door te veel te werken, dit komt omdat we ongehoorzaam zijn aan God. Mijn standpunt is dat we misschien gewoon deze prijs moeten betalen wanneer we, net zoals Paulus, ten dienste staan van de mensen.

Het Nieuwe Testament is er duidelijk over dat degenen die voor Christus werken zullen lijden ter wille van dat werk. Vermoeidheid en stress kunnen daar deel van uit maken. Paulus sprak regelmatig over de fysieke moeilijkheden die zijn bediening met zich meebracht. Daaronder emotionele overspanning (Gal. 4:19, 2 Cor. 11:28), slapeloze nachten, honger (2 Cor. 6:5), beproeving, verbijstering (2 Cor. 4:8) , enzovoorts. Radicaal tegen de tendens van de huidige ‘lichaamscultuur’ in, schrijft hij: ‘ook al vergaat onze uiterlijke mens, toch wordt de innerlijke mens van dag tot dah vernieuwd’ (2 Cor. 4:16) en ‘wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees. Zo is de dood dan werkzaam in ons, maaer het leven in u’’ (2 Cor. 4:11-12). Ik vrees dat veel christenen deze teksten lezen zonder zichzelf serieus te vragen hoe ze die in het leven van alledag moeten toepassen.

Het Westen, dat zo dikwijls te strijden heeft met de tirannie van de tijd, kan het Oosten veel leren over de noodzaak van rust. Het Oosten kan het Westen leren om lichamelijke problemen te accepteren die we hebben omdat we toegewijd zijn aan mensen. Lijden is een onvermijdelijke stap op de weg naar vrucht dragen. Het kruis is het basisconcept va, discipelschap en daarom moet de kerk hun leiders trainen om pijn en moeilijkheden te verwachten. Als we dat perspectief in onze gedachte hebben, zal de pijn onze vreugde en toewijding aan Christus niet aantasten. Ik heb 1! verschillende plaatsen in het Nieuwe Testament gevonden waar lijden en vreugde samen genoemd worden. In feite is lijden soms een oorzaak van de vreugde (Rom. 5:3)5, Kol. 1:24, Jakobus 1:2-3).

De glorie van het evangelie
In een wereld waar lichamelijke gezondheid, uiterlijk en comfor de afgoden zijn, zou God mensen kunnen roepen die tonen dat de glorie van het evangelie samen kan gaan met het verdragen van pijn en moeilijkheden. Mensen die zaken najagen die geen voldoening geven, zullen versteld staan als ze christenen zien die blij zijn ondanks dat ze dingen hebben opgegeven ter wille van het evangelie.

Ik maak me zorgen over de Kerk. Het Westen wordt in snel tempo een onbereikt gebied. Zowel de Bijbel als de geschiedenis laten zien dat lijden een essentieel ingrediënt is in het bereiken van onbereikte mensen. Als de Kerk van het Westen de theologie van lijden loslaat, zal ze dan nog effectief zijn bij het evangeliseren? Gods dienstknechten in de kerk van het Oosten lijden omdat de kerk aan het groeien is. Het Westen beïnvloedt het Oosten door ondersteuning en onderwijs. Zouden de christenen van het Westen die van het Oosten kunnen beïnvloeden om het kruis te verlaten door de indruk te geven dat er iets verkeerds is met lijden? Christenen in de hele wereld moeten een sterke theologie van lijden hebben als ze gezond en vruchtbaar willen zijn….

Ajith Fernando werd in 1976 directeur van Youth for Christ in Sri Lanka. Samen met zijn vrouw Nelun dient hij een kerk in Colombo die voornamelijk bestaat uit armen. Dit artikel werd geschreven in de aanloop naar de Lausanne-conferentie in Kaapstad.

Nieuwsbrief

Joomla! Foutopsporingsconsole

Sessie

Profielinformatie

Geheugengebruik

Database zoekopdrachten