slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Veel meer inclusief …

InterCom181030 EDNTallinnOproep EDN in Tallinn

In oktober vond in de Estlandse hoofdstad Tallinn de Hope for Europe-conferentie plaats. De Europese Evangelische Alliantie (EEA) had honderden verantwoordelijken van evangelische organisaties samen gebracht voor ontmoeting en overleg. Een reeks van 17 verschillende ‘tracks’ was daarvoor voorzien, en een week lang werd er vergaderd over de al dan niet hoopvolle toekomst van Europa.

Een van de tracks was die van het ‘European Disablities Network’, een netwerk voor en met mensen met een handicap in onze kerken. Evangelical Focus bracht een verslag hiervan uit. Hieronder een samenvatting daarvan.


‘We moeten meer zichtbaar worden’. Dat is de stelling van Thérèse Swinters, een van de Vlaamse deelnemers en coördinator van EDN. Ze doelt daarbij op het feit dat er veel meer informatie en bewustzijn nodig is over de plaats van de gehandicapten in de kerk. Als voorbeeld noemde ze een blinde man die te horen kreeg dat hij geen oudste in de gemeente kon zijn omdat hij blind was. Als je bedenkt dat tussen de 10 en de 15 procent van de bevolking een of andere handicap heeft, zouden de gemeenten zich veel sterker moeten richten op een inclusief beleid.

Het netwerk verzorgde tijdens de week een aantal workshops en presentaties over de verschillende vormen van handicap (fysiek, sensorisch en mentaal) en over de rol van de christenen. Een van de belangrijkste doelen was het bouwen van bruggen en het opzetten van netwerken van mensen met dezelfde visie in het Koninkrijk van God. 

Gehandicapten krijgen af te rekenen met heel wat vooroordelen. Baiba Baikovska, die nauw met Thérèse samenwerkt op het vlak van de coördinatie van het netwerk, weet te vertellen dat toen ze op de leeftijd van anderhalf jaar ziek werd, de dokters tegen haar ouders zeiden dat ze beter in het ziekenhuis zou blijven en dat het geen zin had ze later naar school te laten gaan. Echter, haar ouders waren dapper en deden toch alles om Baiba de nodige kansen te geven. Ze studeerde aan de Universiteit van Riga en daar kreeg ze van iemand te horen dat God onvoorwaardelijk van haar hield. Haar handicap is zichtbaar, maar Baiba weet dat er ook veel onzichtbare beperkingen zijn: dikwijls gaat het dan om chronische ziekten die het dagelijks werk, het schoolgaan of het sociale leven belemmeren. Baiba legt uit dat de handicap vooral te maken heeft met de manier waarop de maatschappij er mee omgaat. Wanneer we het hebben over zichtbare handicaps, dan is er altijd de angst om gestigmatiseerd te worden.

Een van de andere deelneemsters aan de track was Hildegunn Gronvold-Rossland. Met één oor kan ze niets horen en het andere oor is ‘sociaal doof’ wat wil zeggen dat ze iets kan horen maar dat ze de woorden verwart. Hoe kunnen we mensen die niet goed kunnen horen integreren in de kerk? Er zijn technische hulpmiddelen en het is ook mogelijk om de dienst te laten vertalen in gebarentaal. Als de kerk daar niet in kan voorzien, zijn er andere mogelijkheden, zoals de teksten van liederen en prediking afdrukken, of tijdens het spreken de mensen goed aankijken en niet te snel spreken. Dat is trouwens niet alleen goed voor mensen die doof zijn, maar ook voor ouderen die niet zo goed meer kunnen horen.

Een algemene stelregel van de workshops was dat ‘anders zijn’ geen probleem mocht zijn, en als het dat toch was, er dan oplossingen gezocht moesten worden. Een ander belangrijk uitgangspunt was dat het hebben van een handicap geen gevolg was van een bepaalde zonde. Martina Köninger (van het gehandicaptenforum van de Duitse Evangelische Alliantie) gaat er van uit dat niemand volmaakt is en dat er ook niet altijd voor genezing gebeden moet worden als iemand een handicap heeft: “als we bidden, dat is dat om God te eren”. Wanneer mensen met doven werken, moeten ze zich realiseren dat het evangelie de echte taal van het hart is. Martina benadrukt dat er 275 miljoen mensen met gehoorproblemen in de wereld zijn, waarvan er 5 miljoen volledig doof zijn. Doven vormen een van de groepen die het minst met het evangelie bereikt zijn.

Normunds Zarins is afkomstig van Letland. Hij woont momenteel in Zweden en is gespecialiseerd in de behandeling van stress. Hij gaat er van uit dat we allemaal verschillend zijn, dat we allemaal specifieke noden hebben, en dat we af moeten van allerlei labels. “Onze eigen houding bepaalt hoe we met mensen met een beperking omgaan, want als we aan anderen uitleggen welke noden we hebben, kan dat zorgen voor frustratie”. Normunds is van mening dat het niet alleen een kwestie is van duidelijk spreken, maar ook van ‘samen zijn’. Wie van God getuigt, moet er ook praktisch zijn voor de ander. Hij groeide zelf op in Letland, toen deze staat nog deel uitmaakte van de Sovjet Unie en er veel uitsluiting was. “Daarom is het ook belangrijk dat de kerk een inclusieve gemeenschap vormt, waarbinnen het geloof zich kan ontwikkelen en versterkt worden”.

Een veel gehoorde uitspraak is: wanneer mensen met een beperking geen deel uit kunnen maken van de kerk, is de kerk zelf beperkt. Volgens Lydia Gonzalez, een maatschappelijk werkster uit Barcelona en verantwoordelijk voor de Mefiboset-bediening voor volwassenen met een mentale handicap is het werken met gehandicapten een noodzaak omdat die vaak geen toegang tot het evangelie hebben. Het begint met het voorzien van de nodige aanpassingen, ook wat taalgebruik betreft. “Als we ons niet aanpassen aan de behoeften van de mensen, kunnen we niet communiceren. Als iemand met een rolstoel niet binnen kan komen, moeten we misschien wel buiten gaan preken…. Als iemand de preek niet kan begrijpen omdat die te moeilijk is, moeten we die vereenvoudigen.

Tijdens de week in Tallinn werd er steeds weer de nadruk op gelegd dat de gemeente een inclusief beleid moet voeren, dat er op gericht is gehandicapten alle mogelijkheden te geven om deel te nemen aan het gemeenteleven. Als de kerk er niet is voor alle mensen en sommigen niet beschouwd worden als ‘deel van het lichaam’ verliest de gemeente iets van haar gaven en mogelijkheden. Vandaar een warme oproep om toegankelijk en vriendelijk te zijn en hulp te bieden aan mensen die dat nodig hebben, zonder ze te veroordelen omdat ze ‘anders zijn’.

Nieuwsbrief